Deklaracja doktrynalna I
J.E. bp Ryszard Williamson

Komentarz Eleison Numer CCC (300)
13 kwietnia 2013

Deklaracja doktrynalna z 15 kwietnia ubiegłego roku, ułożona przez Przełożonego Generalnego (PG) Bractwa Św. Piusa X jako podstawa reintegracji Bractwa w Kościele mainstreamowym pojawiła się w przestrzeni publicznej prawie rok później. Została opracowana przez PG, aby się podobała i soborowym Rzymianom i Tradycjonalistom („Może być czytana w ciemnych albo różowych okularach”, powiedział publicznie). Rzeczywiście spodobała się Rzymianom, którzy oświadczyli, że stanowi ona „krok” w ich kierunku. Nie spodobała się Tradycjonalistom, którzy zobaczyli w niej (w tym, co o niej wiedzieli) taką niejednoznaczność, która stanowi zdradę arcybiskupa Lefebvre’a stanowisko Wiary katolickiej, do tego stopnia, że uważali, że wystarczyłoby tylko, by Rzymianie ją przyjęli, by zniszczyć jego Bractwo.

Zaiste, gdy PG spotkał Rzymian 11 czerwca w Rzymie, aby otrzymać ich decyzję, zupełnie spodziewał się, że ją przyjmą. Liczni obserwatorzy spekulują, że jeśli jej nie przyjęli, to tylko dlatego, że publikacja w między czasie Listu Trzech Biskupów do PG z 7 kwietnia ostrzegła Rzymian, że nie będzie on w stanie przyprowadzić ze sobą całego Bractwa na łono soborowego Rzymu, co mógł im dać do zrozumienia, że zrobi, i co chcieli, by zrobił. Nie chcieli i nie chcą, by kolejny rozłam rozpoczął Tradycję na nowo.

Bądź, co bądź, pozostaje tu miejsce na nic więcej, jak na jeden zasadniczy argument, że propozycja Deklaracji Doktrynalnej, gdyby była przyjęta przez Rzym, zniszczyłaby FSSPX. Arcybiskup Lefebvre oświadczył, i udowodnił, że Sobór Watykański II był rozłamem czy zerwaniem z poprzednim nauczaniem Kościoła. Na tej przesłance powstał, i stoi, ruch Tradycji katolickiej. Zatem, wobec nieustannego oporu tego ruchu wobec swego umiłowanego Soboru Watykańskiego II, Benedykt XVI ogłosił u progu swego pontyfikatu w 2005 „hermeneutykę ciągłości”, przez którą Sobór (obiektywnie) sprzeczny z Tradycją miałby być (subiektywnie) tak interpretowany, by nie był z nią sprzeczny. W ten sposób nie byłoby rozłamu czy zerwania między nim a katolicką Tradycją!

A teraz, proszę spojrzeć na siódmy akapit (III, 5) Deklaracji Doktrynalnej. Głosi, że twierdzenia Soboru Watykańskiego II trudne do pogodzenia z całym wcześniejszym nauczaniem Kościoła, (1) „muszą być rozumiane w świetle całej i niezerwanej Tradycji, w sposób spójny z prawdami wcześniej nauczanymi przez Magisterium Kościoła, (2) bez akceptowania żadnej interpretacji tych twierdzeń, która mogłaby wykładać doktrynę katolicką jako przeciwieństwo albo zerwanie z Tradycją i tym Magisterium.”

Tu pierwsza część (1) jest doskonale prawdziwa, o tyle, o ile oznacza ona, że jakakolwiek soborowa nowość „trudna do pogodzenia” zostanie stanowczo odrzucona, jeśli obiektywnie jest sprzeczna z wcześniejszym nauczaniem Kościoła. Ale (1) jest bezpośrednio zaprzeczone przez (2), gdy (2) mówi, że żadna soborowa nowość nie może być „interpretowana” jako będąca w zerwaniu z Tradycją. To tak, jak gdyby ktoś powiedział, że wszystkie drużyny futbolowe muszą nosić niebieskie koszulki, ale koszulki drużyn futbolowych jakiegokolwiek innego koloru mają być wszystkie interpretowane jako będące wyłącznie niebieskie! Co za nonsens! Ale to jest czysta „hermeneutyka ciągłości”.

Otóż, czy żołnierze broniący ostatniej fortecy Wiary, która jest zorganizowana na całym świecie, uświadamiają sobie, co ich dowódca myśli? Czy uświadamiają sobie, że jego uroczysta deklaracja doktryny FSSPX świadczy o nim, że myśli jak wrogi przywódca? Czy są szczęśliwi, że naprowadza się ich na myślenie jak wrogowie Wiary? Wszystkie idee muszą być katolickie, podczas gdy niekatolickie idee będą „interpretowane” jako katolickie. Obudźcie się, towarzysze! Wrogie myślenie jest w Głównej Siedzibie.

Kyrie eleison.

Tłumaczył z języka angielskiego Pelagius Asturiensis (pierwotnie na blogu Pelagiusza).

© 2011-2013 Ryszard N. Williamson. Wszelkie prawa zastrzeżone.

A non-exclusive license to print out, forward by email, and/or post this article to the Internet is granted to users who wish to do so provided that no changes are made to the content so reproduced or distributed, to include the retention of this notice with any and all reproductions of content as authorized hereby. Aside from this limited, non-exclusive license, no portion of this article may be reproduced in any other form or by any other electronic or mechanical means without permission in writing from the publisher, except by a reviewer who may quote brief passages in a review, or except in cases where rights to content reproduced herein are retained by its original author(s) or other rights holder(s), and further reproduction is subject to permission otherwise granted thereby.

Permissions inquiries should be directed to editorial@dinoscopus.org.

https://komentarzeeleison.wordpress.com/2013/07/12/komentarz-eleison-ccc-300/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s