*

W czasach Starożytnego Rzymu, obowiązkiem Ministrantów było ukrywanie wejść do katakumb, w których odbywały się Msze Święte na grobach męczenników.

**

***

Za ukrywanie, poprzez zasypanie wejść przed wojskiem Cezara, za ochronę zgromadzenia wiernych, obronę społeczności wyznawców Chrystusa – Ministranci dostępowali zaszczytu służby przy Ołtarzu Bożym.

W czasach Średniowiecza,  zaszczyt bycia Ministrantem i służby przy Ołtarzu uzyskiwali obrońcy, w tym rycerstwo, którym mógł zostać każdy, kto żył zgodnie z Etosem Rycerskim. Etosem, którego podstawą była Święta Tradycja.

Zasada średnich wieków dla bycia Ministrantem była ta sama jak za Cesarstwa Rzymskiego – Ministrant, to Sługa Ołtarza Świętego, obrońca wiary i wiernych.

Do tego zaszczytu przyuczano od najwcześniejszych lat tak, by był Ministrant człowiekiem żyjącym w czystości i posłuszeństwie; żyjącym nadprzyrodzonym życiem, bo bycie w stanie łaski uświęcającej jest warunkiem do przystąpienia do Ołtarza Świętego.

****

Ministrant,

Przedstawiciel Społeczeństwa Polak-Ortodoks

Jan Aleksander Porusza

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s