Chwała na wysokości Bogu

Chwała na wysokości Bogu
a na ziemi pokój ludziom dobrej woli.
Chwalimy Cię,
Błogosławimy Cię,
Wielbimy Cię.
Wysławiamy Cię.
Dzięki Ci składamy,
bo wielka jest chwała Twoja.
Panie Boże, Królu nieba,
Boże Ojcze wszechmogący.
Panie, Synu Jednorodzony,
Jezu Chryste.
Panie Boże, Baranku Boży,
Synu Ojca.
Który gładzisz grzechy świata,
zmiłuj się nad nami.
Który gładzisz grzechy świata,
przyjm błaganie nasze.
Który siedzisz po prawicy Ojca,
zmiłuj się nad nami.
Albowiem tylko Tyś jest święty.
Tylko Tyś jest Panem.
Tylko Tyś Najwyższy,
Jezu Chryste.
Z Duchem Świętym
w chwale Boga Ojca.
Amen

***

Gloria in excelsis Deo.

Et in terra pax hominibus bonae voluntatis.

Laudamus te.

Benedicimus te.

Adoramus te.

Glorificamus te.

Gratiam agimus tibi propter magnam gloriam tuam.

Domine Deus, Rex coelestis, Deus Pater omnipotens.

Domine Fili unigenite, Jesu Christe.

Domine Deus, Agnus Dei,

Filius Patris.

Qui tollis peccata mundi, miserere nobis.

Qui tollis peccata mundi, suscipe deprecationem nostram.

Qui sedes ad dexteram Patris, miserere nobis.

Quoniam tu solus Sanctus.

Tu solus Dominus.

To solus Altissimus, Jesu Christe.

Cum Sancto Spiritu in gloria Dei Patris. Amen. 

***
P:Glory to God in the highest. And on earth peace to men of good will. We praise Thee. We bless Thee. We worship Thee. We glorify Thee. We give Thee thanks for Thy great glory, Lord God, heavenly King, God the Father almighty. Lord Jesus Christ, the Only-begotten Son. Lord God, Lamb of God, Son of the Father Who takest away the sins of the world, have mercy on us. Who takest away the sins of the world, receive our prayer. Who sittest at the right hand of the Father, have mercy on us. For Thou alone art holy; Thou alone art Lord; Thou alone, Jesus Christ, with the Holy Spirit, art most high in the Glory of God the Father. Amen.

 

Bp Williamson – Numer CCLXXII (272) 29 wrzesień 2012

Bp Williamson – Numer CCLXXII (272) 29 wrzesień 2012

Joseph Siri

Podczas kazania na święto świętego Piusa X, złapałem się na powiedzeniu “prawie-herezji”: Zastanawiałem się głośno, czy Giuseppe Sarto nie posłuchałby Pawła VI, kiedy ten niszczył Kościoł, czy zamiast umierać jako papież Pius X w 1914 r., umarłby jako kardynał, powiedzmy w 1974 roku. W Bractwie św. Piusa X powinno to wyglądać jak herezja, bo jak mądrość niebiańskiego patrona Bractwa mogłaby być złapana na błędzie? Niemniej jednak takie pytanie nie jest bezużyteczne.

W latach 1970. arcybiskup Lefebvre podjął kilka osobistych wizyt u pewnych, należących do najlepszych, kardynałów i biskupów Kościoła w nadziei nakłonienia przynajmniej kilku z nich do zgody na publiczne stawienie oporu rewolucji Vaticanum II. Często powtarzał, że zjednoczony opór, przynajmniej pół tuzina tych biskupów, mógłby poważnie utrudnić soborowy upadek Kościoła. Niestety, nawet sam kardynał Siri z Genui, którego Pius XII życzył sobie na swojego następcę, nie chciał zrobić publicznego gestu przeciw oficjalnemu soborowemu Kościołowi. Wreszcie biskup de Castro Mayer przyłączył się publicznie do abp. Lefebvre’a, ale nie wcześniej niż w latach 1980., kiedy już Rewolucja Soborowa dobrze osadziła się na szczycie Kościoła.

Przychodzi więc pytanie: jak to jest możliwe, że najlepsi spośród najlepiej przygotowanych umysłów, mogli być aż tak ślepi ? Jak to możliwe, aby przynajmniej kilku z najlepszych ludzi Kościoła tamtych czasów, nie było w stanie zobaczyć tego, co Arcybiskup widział, na przykład, że “prawo”, które ustanowiło nową Mszę nie mogło być w żadnym wypadku prawdziwym prawem, ponieważ do samej natury prawa należy służenie planowaniu wspólnego dobra?

Jak to się stało, że jedynie na skutek szacunku [pozostałego kleru] dla władzy, abp Lefebvre został prawie sam, aby odmówić unicestwienia podstawowej zasady zdrowego rozsądku, gdy samo przetrwanie Kościoła było mocno zagrożone przez Vaticanum II i Nową Mszę ? Jak władzy udało się, aż tak zdominować rzeczywistość i prawdę ?

Odpowiem, że od siedmiu wieków chrześcijaństwo zsuwa się w apostazję. Przez 700 lat, z szlachetną przerwą jaką była kontrreformacja, katolicką rzeczywistość powoli podgryza zrakowaciałe marzenie liberalizmu, jakoby człowiek musiał uwolnić się od Boga uwalniając swoją naturę od łaski, swój umysł od obiektywnej prawdy, a swoją wolę od objektywnego dobra i zła. Przez długi czas, 650 lat, przywódcy Kościoła Katolickiego przylgnęli do rzeczywistości i bronili jej, ale w końcu siła sennego marzenia modernizmu, kaprys coraz bardziej olśniewający i atrakcyjny, przeniknął ich kości wystarczająco, aby rzeczywistość utraciła swoje panowanie nad ich umysłami i ich wolą.

Brakło im łaski, tak jak mówił św. Tomasz More a propos angielskich biskupów swoich czasów, którzy zdradzili Kościół katolicki, prałaci Watykanu II pozwolili, aby ludzkie marzenie znaczyło więcej niż rzeczywistośc Boga, a władza znaczyła więcej niż prawda. Mamy tutaj praktyczne lekcje tak dla duchownych, jak i dla świeckich.

Drodzy koledzy, tak wewnątrz jak i na zewnątrz FSSPX, aby służyć Bogu, musimy być ostrożni, by nie reagować jak Giuseppe Siri kiedy w rzeczywistości, musimy zachować się jak Giuseppe Sarto z jego przepięknymi potępieniami modernistycznych błędów w Pascendi, Lamentabili i Notre Charge Apostolique sur le Sillon (O błędach Sillonu). A żeby otrzymać łaskę, której potrzebujemy w tym najgorszym w historii Kościoła kryzysie, musimy bardzo mocno się modlić.

A co do was, wierni, jeżeli okropności współczesnego życia wywołują u was “głód i i pragnienie sprawiedliwości”, radujcie się jeśli potraficie, że te okropności utrzymują was w rzeczywistości, a nie wątpcie, że jeśli wytrwacie w tym głodzie i pragnieniu, “będziecie nasyceni” (Mt.5, 6). Błogosławieni ubodzy w duchu, cisi, którzy się smucą, mówi Nasz Pan w tym samym miejscu. A co do najpewniejszej ochrony zapobiegawczej, aby wasze umysły i serca nie zmogło marzenie, odmówcie codziennie pięć, albo lepiej, piętnaście Tajemnic różańcowych Naszej Pani.

Kyrie eleison.

Bp Richard Williamson FSSPX

Msza śpiewana: co śpiewać i jak

Msza śpiewana: co śpiewać i jak

Kontynuując zapowiedzianą na początku roku liturgicznego tematykę, jako ciągłość cyklu o śpiewie liturgicznym (Wstęp, Część I, Śpiew liturgiczny w wychowaniu cnoty pobożności), tym razem od strony praktycznej, przedstawię śpiewy części stałych Mszy świętej na cały rok liturgiczny. Jest to bowiem normalny sposób uczestnictwa wiernych we Mszy uroczystej (śpiewanej) oraz, jak zauważa o. Jacek Woroniecki, doskonały sposób na wychowanie w sobie cnoty pobożności, prawdziwej, katolickiej. Przyczynia się przy tym do wykorzenienia indywidualizmu, tak pospolitego u nas, Polaków. W ten sposób łatwo też będzie każdemu, kto chce, dowiedzieć się zawczasu, czego się może spodziewać w kaplicy czy kościele, gdzie Msza jest śpiewana oraz przygotować się odpowiednio, jeśli zachodzi taka potrzeba.

Wpis ten poszerzany będzie o kolejne Msze najczęściej śpiewane, dodam pewnie kilka zupełnie elementarnych uwag, jak śpiewać, a tymczasem, jako że okres wielkanocny już trwa od tygodnia, oto śpiew na pokropienie oraz Msza I:

I. Na pokropienie

A) Asperges me (w ciągu roku poza okresem wielkanocnym)

Wkrótce

B) Vidi aquam (w okresie wielkanocnym)

(Wykonanie głosem nieco operowym, ale prawidłowe i wyraźne. Można też tu posłuchać, od 35m17s)

II.Części stałe Mszy świętej

A) Msza I (zwana Lux et origo) na okres wielkanocny (od Wielkiej Nocy do Zesłania Ducha Świętego)

1) Kyrie

2) Gloria

(mnisi z Santo Domingo de Silos w Hiszpanii)

3) Agnus Dei

4) Sanctus

5) Ite missa est

Od wigilii wielkanocnej do Białej Soboty (soboty w oktawie Wielkiej Nocy)

Od Białej Niedzieli (oktawy Wielkiej Nocy do soboty Suchych Dni w oktrawie Zesłania Ducha Świętego)

Wkrótce

B) Pozostałe Msze

Wkrótce

III. Credo

Najczęściej śpiewane Credo I lub III:

Wkrótce

VI. Antyfony maryjne i inne śpiewy na koniec

A) Antyfony maryjne (tony proste)

1) Alma Redemptoris Mater

2) Ave Regina caelorum

3) Regina caeli (w okresie wielkanocnym)

4) Salve Regina

B) Inne śpiewy odpowiednie na zakończenie Mszy

Wkrótce

* * *

Zwracam uwagę, że nie wszystkie wykonania wyżej przytoczone są idealne (niektóre na przykład przeciągają zbytnio ostatnią nutę tu i ówdzie), ale starałem się znaleźć jak najbardziej prawidłowe i wyraźne, najlepiej z neumami (nutami).

Jeśli ktoś chce pomóc w zebraniu właściwych śpiewów, proszę o kontakt.

Pelagiusz z Asturii

“Łódź się topi ale Łódź nie zatonie” – Biskup Ruchu Oporu polskiego pochodzenia Rodu Psarskich – Bp. Jean Faure

Biskup Jean Faure

prowadzi we Francji Tradycyjne Rzymsko-Katolickie Seminarium Duchowne. Seminarium jest związane z Ruchem Oporu przeciwko modernizmowi, który organizują wierni, Księża i inne osoby duchowne z różnych krajów w tym z Polski pod przewodnictwem Ekscelencji Biskupa Ryszarda Williamsona.

 

Krótki tekst o Judaszu

Krótki tekst o Judaszu

_________________________________________________________________________________________

Tomy napisano o tym, dlaczego Judasz zdradził,  dlaczego wystarczyło do tego trzydzieści srebrników, dlaczego wybrał akurat pocałunek jako znak, dlaczego jednak dostał zapalenia sumienia i powiesił się.

Postać intrygująca tak, jak każde zło i małość ludzka.

Nie przypadkiem kolorowe czasopisma rozpisują się  o tym kto kogo zdradził, komu   kumpel   dał   w pysk i  która gwiazda dostała mandat.   —  Nie napiszą przecież o zwyczajnie żyjącej rodzinie czy nawet o aktorce, która po skończo- nej  pracy przykładnie wraca do domu, do męża i dzieci bo niby o czym pisać, to ludzi, jak się dziś mówi „nie rajcuje”, takie tematy „nie grzeją”.

Z postaci ewangelicznych dziś pisano by pewnie o jawnogrzesznicy   /o,  jakże smakowity temat!  /, pewnie zrobiono  by sensację z jej rozmowy z  Jezusem a potem   jakiś  czas  obserwowano,  żeby przyłapać na potknięciu, znaleźć jakiś błąd, ale jej nowe, cnotliwe życie zapewne szybko by się znudziło.

Judasz   też  świetnie by się nadawał na pięciominutową gwiazdę.   — Zapewne sama zdrada wywołałaby zainteresowanie,

Już  widzę te nagłówki. „Co zaszło między Mistrzem a uczniem?”, „Sensacyjna decyzja Judasza – zmienia przynależność organizacyjną!”,  a  nawet  pełne fał- szywego oburzenia: „Trzydzieści srebrników za Mistrza!”, „Judasz oświadczył Arcykapłanom,   że   jest   gotów   wskazać   poszukiwanego przez nich Jezusa z Nazaretu.   Sensacyjna   decyzja   współpracownika   kontrowersyjnego działa- cza”… i wiele innych.

A jaki szum byłby wokół samobójczej śmierci gwiazdy. Wywiady z psychologa- mi,   wypowiedzi   „ekspertów”,   programy  publicystyczne  na  temat zjawiska wzmożonych   samobójstw   i   inne  zwykle   w   takich   wypadkach  stosowane chwyty.

O tak, Judasz świetnie wpisywałby się w potrzeby współczesnych mediów i ich wielbicieli.

Postać Judasza pod wieloma względami jest bardzo współczesna. Na przykład scena poprzedzająca zdradę.

Oto mamy kobietę, która rozbija alabastrowe naczynie z olejkiem i namaszcza Jezusa.  

— Ciekawa jest reakcja uczniów,  zapewne również bardzo już wtedy sfrustro-wanego   i   rozczarowanego   Judasza –  przecież można było ten olejek drogo sprzedać a pieniądze rozdać ubogim.

Czy to czegoś nie przypomina?

Wypowiedzi typu:  „Po co to całe bogactwo liturgii, szaty, zdobienia, przecież Pan Jezus był ubogi, wcale tego nie potrzebuje”.

I znamienna odpowiedź Pana  Jezusa:

–   „Czemu   sprawiacie   przykrość   tej  kobiecie? Dobry uczynek spełniła względem Mnie. Albowiem  zawsze ubogich macie u siebie,  lecz  Mnie nie zawsze macie. Wylewając   ten   olejek   na   moje ciało, na mój pogrzeb to uczyniła.

Zaprawdę, powiadam wam: » Gdziekolwiek po całym świecie głosić będą tę Ewangelię, będą również opowiadać na jej pamiątkę to, co uczyniła.«”

Znamienne,  że  Ewangelista  wiąże tę scenę z podjęciem przez Judasza decyzji o udaniu się do arcykapłana z ofertą wydania Jezusa.

Iluż   to   z  nas „obraża się” na Kościół rzekomo z powodu bogactw, przepychu czy przywiązania do dóbr doczesnych?

Albo reakcja Judasza na wyrzuty sumienia, tak bardzo inna od reakcji Piotra.

Ucieczka w samobójstwo, tak wielki problem naszych czasów. 

—  Brak odwagi, żeby stanąć twarzą w twarz z sobą samym, ze swoją słabością, winą.

Albo udawać, że grzechu nie ma albo – uciec…

Generalnie Judasz świetnie pasuje do naszych czasów.

I to nie jest komplement ani dla czasów ani dla nas samych.

___________________________

Monika  Nowak

  • Ilustracja tytułowa za wiara.us

Źródło: Baba i Chłop. Dżender free zone, 12 kwietnia 2017

2017.04.17.

Za; http://www.polishclub.org/2017/04/16/krotki-tekst-o-judaszu/